چنانچه زنى را براى مدت معلوم و مبلغ معلوم صاحب شوند او را متعه « 1 » مىگويند و معمولا كسانى دست به اين كار مىزنند كه مىبايست از خانه خود خارج شوند و براى مدتى طولانى در جاى ديگر اقامت گزينند و ميلى نيز به رفتن به فاحشه خانه نداشته باشند . حال اگر مرد از متعه خود رضايت داشته و او را پسنديده باشد وى را همراه خود به شهرش مىآورد . چنانچه مدت صيغه سرآمده باشد ، زن مىتواند پس از دريافت حق و حقوق خود برود و يا اينكه دوباره صيغه عقد موقت به ترتيب پيشين تجديد شود . گونه دوم تصاحب زن به اين ترتيب است كه مردى كنيزى را مىخرد و ميل دارد كه او را نگه دارد . اين كنيزكان معمولا وسيله تاتارهاى داغستانى از بين مسيحيان گرجستان ربوده و به ايرانىها فروخته مىشوند . فرزندانى كه همسران دو طريق يادشده آخر براى مرد مىآورند ، مانند فرزندان همسر طريق اول ارث مىبرند ، گرچه برخى به فرزندان همسر دائمى خود امتيازات و برترىهاى ويژه‌ئى مىدهند . به‌هرحال هيچ‌كدام از اين فرزندان نامشروع نيستند و نمىتوان آنان را « حرام‌زادگان « 2 » » نام نهاد . وقتى كه زن آبستن در حال درد كشيدن است و ظاهرا نوزاد به سختى از رحم او خارج مىشود ، رفقا و همسايگان او فورا به مكتب‌خانه‌ها سرمىكشند و با دادن صدقه از ملاى مكتب‌خانه مىخواهند كه چنانچه پسربچه‌ئى به سبب تخطى بايد مجازات شود او را ببخشد و يا آزاد كند تا به خانه‌اش برود ؛ آنان باور دارند كه به اين ترتيب زائو نوزاد خود را هر چه زودتر به دنيا مىآورد . براساس همين عقيده از سعله‌دارها پرندگان در قفس را مىخرند و آزاد مىكنند . براى افراد محتضر و در حال نزع نيز به همين عمل دست مىزنند كه يا دنيا را زودتر ترك كند و يا سلامت خود را بازيابد .

--> ( 1 ) - اصل : MOteh ( 2 ) - در اصل : « فاحشه‌زادگان » - م .